VAT-marża w sklepie internetowym: kiedy sklep z towarami używanymi może ją stosować?

Jakie towary obejmuje procedura marży

VAT-marża to procedura szczególna z art. 120 ustawy o VAT. Ustawa definiuje towary używane jako „ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie”, inne niż wymienione w pkt 1–3 tego przepisu (wśród nich przedmioty kolekcjonerskie i antyki) oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT).

Procedura nie obejmuje towarów nowych. Ministerstwo Finansów (MF) pisze wprost: „Nie jest zatem prawnie możliwe stosowanie procedury VAT-marża i wystawianie faktur »procedura marży – towary używane« do dostaw towarów nowych” (wyjaśnienie MF z 02.09.2025).

VAT-marża to pojęcie podatkowe. Nie myl jej z marżą handlową, którą liczysz, żeby ustalić cenę i zysk. Jak policzyć tę drugą, opisuje odpowiedź jak obliczyć marżę.

Od kogo sklep musi kupić towar

Ustawa wylicza, od kogo podatnik ma nabyć towar, żeby procedura marży miała zastosowanie (art. 120 ust. 10). Dla sklepu z rzeczami używanymi najważniejsze są trzy przypadki:

1. Sprzedawca nie jest podatnikiem VAT, na przykład osoba prywatna, która sprzedaje sklepowi swoje rzeczy.
2. Sprzedawca jest podatnikiem VAT, ale jego dostawa była zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a.
3. Sprzedawca sam rozliczył tę dostawę od marży.

Zakup od firmy, która sprzedała towar z VAT, nie mieści się w żadnym z tych przypadków. Ministerstwo Finansów ujmuje to tak: procedura „może być więc stosowana tylko wówczas, gdy kupiono towar używany i zakup nie był opodatkowany VAT lub była opodatkowana tylko marża przez dostawcę” (wyjaśnienie MF z 02.09.2025). Czy konkretna dostawa spełnia warunki, to sprawa księgowego lub doradcy podatkowego.

Jak liczy się podatek od marży (liczby umowne)

Podstawą opodatkowania jest „marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku” (art. 120 ust. 4). Przepis dotyczy towarów nabytych wcześniej w ramach działalności w celu odprzedaży.

Przykład na liczbach umownych: sklep kupuje od osoby prywatnej używaną kurtkę za 100 zł i sprzedaje ją za 160 zł. Różnica wynosi 60 zł i w tej kwocie zawiera się podatek. Podstawą opodatkowania jest więc 60 zł pomniejszone o podatek, a nie cała cena 160 zł. Stawkę i wyliczenie dla Twoich towarów potwierdzi księgowy.

Ten rachunek nie zastępuje rachunku zysku. Marżę handlową, czyli różnicę ceny i kosztu odniesioną do ceny (w odróżnieniu od narzutu), liczysz osobno.

Co jest na fakturze i co widzi klient w koszyku

Faktura w procedurze marży zawiera węższy zakres danych niż zwykła. Ustawa mówi, że ma zawierać „wyłącznie dane określone w ust. 1 pkt 1–8 i 15–17, a także odpowiednio wyrazy »procedura marży – towary używane«” (art. 106e ust. 3). Nie ma na niej więc między innymi ceny jednostkowej netto, wartości sprzedaży netto ani stawki podatku (art. 106e ust. 1 pkt 9, 11 i 12). Jak taka faktura trafia do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), ustali księgowy.

W koszyku klient widzi cenę, czyli według ustawy o informowaniu o cenach „wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę”. Ta sama ustawa mówi, że „w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług” (art. 3 ustawy o informowaniu o cenach). Kwota w koszyku jest więc kwotą do zapłaty, a na fakturze w procedurze marży nie ma stawki podatku.

Na co uważać

• Towar nowy albo kupiony z fakturą z VAT. Procedura obejmuje tylko towary używane nabyte w sposób z art. 120 ust. 10. Towar nowy jest poza nią.
• Dwie różne marże. VAT-marża służy do rozliczenia podatku, a marża handlowa do ustalenia ceny i zysku. Mylenie ich zawyża albo zaniża rachunek.
• Sprzedaż towarów w obu systemach. Jeśli sklep sprzedaje także towary na zasadach ogólnych, sposób ewidencji obu rodzajów sprzedaży to sprawa księgowego lub doradcy podatkowego.

Stan prawny na 3 listopada 2026 r.