Czy sklep internetowy musi spełniać WCAG i od kiedy obowiązuje ten wymóg?

Kogo obejmuje obowiązek i od kiedy

Obowiązek wynika z ustawy z 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Polski Akt o Dostępności, PAD), która wdraża dyrektywę 2019/882, czyli Europejski Akt o Dostępności (EAA). Ustawa weszła w życie 28 czerwca 2025 r. (art. 88). Wymagania obejmują „usługi handlu elektronicznego”, czyli usługi świadczone na odległość przez strony internetowe i urządzenia mobilne na indywidualne żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy (art. 2 pkt 32): sklep sprzedający konsumentom. To opis stanu prawnego, nie porada prawna.

biznes.gov.pl potwierdza: mikroprzedsiębiorców „nie dotyczą przepisy Ustawy”. Definicję z art. 2 ustawy sprawdź z księgowym.

Jaki poziom WCAG i co dokładnie musisz zapewnić

Ustawa nie wymienia WCAG z nazwy. Wymagania z art. 12–19 doprecyzowuje norma EN 301 549; według PFRON jej wersja V3.2.1 „odnosi się do WCAG 2.1 na poziomie A i AA”, poziom A sam nie wystarcza, a AAA nie jest wymagany. WCAG 2.2 to nowsza wersja wytycznych, nie wymóg normy. PFRON dodaje: każdy błąd wpływający na dostępność wymaga poprawy, także nieopisany w WCAG.

Poza samą stroną art. 32 nakłada obowiązki organizacyjne: ocenę zgodności usługi (ust. 1), publiczną informację w regulaminie lub równoważnym dokumencie, jak usługa spełnia wymagania dostępności (ust. 2 pkt 1), jej przechowywanie przez cały okres oferowania (pkt 3), działania naprawcze (pkt 5) i informowanie organu nadzoru o niespełnianiu wymagań (pkt 6). Powołanie się na nieproporcjonalne obciążenie wymaga udokumentowanej oceny i poinformowania organu nadzoru. Pozostałe wymogi regulaminu: regulamin sklepu internetowego.

Jak sprawdzić dostępność sklepu i co poprawić

Lista kontrolna ścieżki zakupu:

1. Teksty alternatywne (alt) zdjęć produktów: nazwa, wariant, kolor; puste tylko dla grafik dekoracyjnych.
2. Kontrast tekstu, przycisków, cen i etykiet promocji.
3. Obsługa klawiaturą całej ścieżki: menu, filtry, karta produktu, koszyk, checkout, płatność.
4. Etykiety pól formularzy i komunikaty błędów powiązane z polem.
5. Struktura nagłówków na listingu i karcie produktu.
6. Napisy w wideo; dokumenty (np. regulamin w PDF) czytelne dla czytnika ekranu.
7. Informacja o dostępności usługi w regulaminie (art. 32 ust. 2 pkt 1).

Audyt automatyczny (np. Lighthouse) wykrywa część błędów; resztę sprawdzisz, przechodząc ścieżkę zakupu samą klawiaturą i z czytnikiem ekranu. Nakładka „dostępności” nie naprawia kodu strony. Za błędy szablonu i wtyczek platformy sklepowej odpowiada sklep: zapytaj dostawcę o zgodność z EN 301 549. Większość kryteriów pokrywa się z dobrą praktyką UX.

Kto kontroluje i jakie są kary

Organem nadzoru rynku dla usług handlu elektronicznego jest minister właściwy do spraw informatyzacji (art. 38 ust. 3 pkt 2), a organem ogólnym Prezes Zarządu PFRON (art. 39). Organ wzywa usługodawcę do działań naprawczych w terminie do 120 dni i może zakazać świadczenia usługi na okres do 180 dni. Karze pieniężnej podlega usługodawca, który nie zapewnia spełniania wymagań z art. 12–19 (art. 73 ust. 1 pkt 2): do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, ale nie więcej niż 10% obrotu z poprzedniego roku obrotowego; przy wymiarze organ uwzględnia wagę naruszenia, liczbę usług i liczbę osób dotkniętych (art. 73 ust. 3–4).

Na co uważać

• „Nakładka dostępności załatwia sprawę”. Widżet nie zmienia kodu, a wymagania dotyczą samej usługi.
• „Mam czas do 2030”. Odroczenie z art. 85 dotyczy umów sprzed 28.06.2025 i produktów używanych do świadczenia usługi; PFRON: „tylko w konkretnych okolicznościach”.
• „Muszę mieć WCAG 2.2 albo AAA”. Norma odsyła do WCAG 2.1 na poziomie AA.
• „Mały sklep to mikroprzedsiębiorca”. O wyłączeniu decyduje definicja z ustawy, nie odczucie właściciela.

Stan prawny na 22 września 2026 roku.